ใช้ไม้ตีแมลงวันไม่ง่ายกว่าเหรอครับ
ใครที่คีบแมลงวันด้วยตะเกียบได้...
ทำอะไรก็สำเร็จ
- จับได้สักตัวหรือยัง - ยังเลย
คุณทำอะไรบนตอไม้ตรงนั้นครับ
- เรียกว่าท่านกกระเรียน - มันได้ผลไหมครับ
ถ้าทำถูกต้อง จะป้องกันไม่ได้
สอนผมได้ไหมครับ
สิ่งแรกยืนให้เป็น จากนั้นโผบิน
กฎธรรมชาติแดเนียลซัง ไม่ใช่ของฉัน
- คุณฝึกจากไหนครับ - พ่อฉันสอน
คุณต้องเคยมีพ่อใช่ไหม
แน่นอน
"เหรียญกล้าหาญ"
จอห์นนี่ พอแล้วพื่อน เขาไม่ไหวแล้ว
ฉันจะบอกเองว่าพอหรือยังเพื่อน
นายเป็นอะไรของนาย จอห์นนี่
- ศัตรูไม่ควรได้รับความเมตตา - ใช่
- อย่าเมตตา - ใช่
นายบ้าไปแล้ว
ทอมมี่ บ๊อบบี้ จับเขา
ความเมตตาใช้กับคนอ่อนแอ
ที่นี่ บนถนน ในการแข่งขัน
คนที่ประจันหน้ากับนาย คือศัตรู
ศัตรูไม่ควรได้รับความเมตตา
เป็นอะไร คุณลอร์เรนซ์
กลับเถอะ ช่างมันเถอะครับ
เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่ง
เวลานอก ไปหาอาจารย์ของเธอ
หันไป ตรวจเข่า
จอห์นนี่นายเละแน่
หักขามัน
มีปัญหาหรือไง
ไม่ครับอาจารย์
อย่าเมตตา
จบแล้วจอห์นนี่ นายชนะแล้ว
ลารุสโซเป็นอะไรไหม แข่งต่อได้ไหม
เอาถุงใส่ศพมาให้เขา ใช่
- เอาล่ะ คำนับ - อีกทีจอห์นนี่
นั่นเป็นการเตือนสำหรับการหักหัวเข่า
- จอห์นนี่ จัดการซะ อย่าปราณี - พร้อมไหม
อย่าเมตตาถ้าอยากชนะจอห์นนี่
จัดการเขา
เริ่ม
ผู้ชนะ
คุณมิยากิ รู้ไหมผมคิดอะไรอยู่
เรื่องอะไรแดเนียลซัง
เราน่าจะวางแผนล่วงหน้าครับ
แผนอะไร
อนาคตของผม ตระเวนแข่งขันรายการต่างๆ
มิยากิมีอยู่แล้ว
จริงเหรอครับ แผนอะไร
เกษียณก่อนกำหนด
อาลีกับแม่รอเราอยู่ที่ร้านอาหาร
ครับ รู้แล้ว ผมหิวโซเลย
- เยี่ยมเลย ดีจริงๆ - ขอบคุณครับ
แดนนี่ ลารุสโซ เป็นการชนะที่ประทับใจมากพ่อหนุ่ม
- เธอมีสติมากเลยภายใต้แรงกดดัน - เหรอครับ ขอบคุณ
ทุกคนจะต้องพูดถึง ลูกเตะนั่นไปอีกเป็นปีเลย
- ยินดีด้วย - อย่าขวางทาง
เฮ้ย เข้ามาสิ
นี่เพื่อน นายไปทำเขาทำไม
อย่ามาทำเก่งกับฉัน
ขอทางหน่อย
เขาทำท่าแบบนั้นทำไม
เขาคงไม่รู้หรอกว่าคาราเต้คืออะไร
ใช่ เขาน่าจะศึกษาสักหน่อย
- เธออยากสอนเขาไหมล่ะ - ไม่ครับ
- โชคดีนะแดเนียล - ขอบคุณครับ
- ดูแลตัวเองด้วย - ขอบคุณ ขอบคุณมากครับ
พวกสาวๆ รอเราอยู่
- เดี๋ยวครับ เดี๋ยวก่อน - อะไรเหรอ
- เราขอลายเซ็นต์ได้ไหมครับ - ขอลายเซ็นต์หน่อยนะครับ
ได้ ได้สิเพื่อน
- พวกนายเป็นยังไงกันบ้าง - ดีครับ
จริงเหรอ พวกนายมาจากไหนกัน
เรเซด้า
จากไหนนะ ฉันก็มาจากเรเซด้า
- ฉันเพิ่งย้ายไปอยู่ได้สองเดือน - บางทีเราน่าจะนัดเจอกัน
- ได้เลย อะไรครับ - แดเนียลซัง
ไปเถอะ เราช้าแล้ว
มันเป็นผลจากชื่อเสียงครับคุณมิยากิ เราต้องชินกับมันหน่อย
กลับบ้านดี ๆ เราคงได้เจอกันอีก
ทำไมล่ะ แบบนี้ไม่ยุติธรรมเลย ผมได้ที่สองนะ
ที่สองเหรอ ที่สองคือไม่ชนะ แกออกจากทีมไป
- แบบนี้ก็แย่ ผมทำดีที่สุดแล้ว - แกพูดอะไรนะ
ผมบอกว่าทำดีที่สุดแล้ว
แกมันไม่มีค่า แกแพ้ แกมันขี้แพ้
- ไม่ คุณต่างหากที่ขี้แพ้ - ฉันน่ะเหรอขี้แพ้
ใช่
- ทีนี้ใครเป็นขี้แพ้ล่ะ - รู้ไหม คุณมันโรคจิตจริงๆ
- เฮ้ย - เฮ้ย ไม่เอาน่า
- เดี๋ยวก่อน คุณทำอะไรของคุณ - อย่ายุ่ง
ทีนี้รู้สึกยังไงล่ะกับการได้ที่สอง
- พอเถอะ เขาหายใจไม่ออกแล้ว - ยุ่งเรื่องของตัวเองเถอะ
- คุณกำลังจะฆ่าเขานะ - ได้โปรดครับอาจารย์
คุณกำลังทำเขาบาดเจ็บ เขารู้สึกผิดแล้วครับ เขาขอโทษจริงๆ
- ปล่อยเขาเถอะครับ - คุณมิยากิพูดถูก
ปล่อยเขาเถอะ
ผมบอกให้ปล่อยเขา
ไปให้พ้นเจ้าเตี้ย หรืออยากเป็นคนต่อไป
ความเมตตามันสำหรับคนอ่อนแอ
ที่นี่เราไม่ได้ฝึกให้มีความเมตตา
คนที่ยืนต่อหน้าคุณ ถือเป็นศัตรู
ศัตรูไม่ควรได้รับความเมตตา
ไม่
แดเนียลซัง พวกสาวๆ คงไม่อยากรอนานหรอก
- คุณน่าจะฆ่าเขานะ ไม่น่าเลย - ใช่
อ้าว แล้วทำไมไม่ทำล่ะครับ
แดเนียลซัง เพราะว่า สำหรับคนที่ไม่มีการให้อภัยในหัวใจ...
การมีชีวิตอยู่ก็เหมือนตายทั้งเป็น
6 เดือนต่อมา
แดเนียลซัง เธอต้องไปร่วมงานเต้นรำของโรงเรียนนี่
เกิดอะไรขึ้น
คุณน่าจะหมายถึง ไม่เกิดอะไรขึ้นมากกว่า
ตอนแรกผมให้อาลียืมรถ เธอเลยเปลี่ยนซุ้มล้อให้ใหม่
และไม่รู้ว่าเธอทำอะไรเครื่องยนต์ แต่มันวิ่งไม่ออกเหมือนกัน
และรู้ไหมว่าเธอทำอะไรอีก
เธอบอกว่าเธอเพิ่งตกหลุกรัก...
กับนักฟุตบอลคนหนึ่งจากยูซีแอลเอ
- ทำไมเธอถึงไม่โกหกผม - มันอาจแย่กว่านี้
ใช่ ไม่ต้องห่วงหรอก พวกเขาเป็นแน่
เมื่อคืนนี้ ผมเพิ่งรู้ว่า บริษัทเลือกแม่ไปทำงานที่เฟรซโน่...
2 เดือน เราจะเดินทางพรุ่งนี้ตอนบ่าย
ผมต้องใช้เวลาปิดเทอมทั้งหมดในเฟรซโน่
คุณซ่อมไม่ได้หรอกครับ
คุณทำได้ยังไง
คุณทำยังไงครับ
- มาเถอะ มิยากิจะบอกให้ทีหลัง - เราจะไปไหนครับ
ฉันมีสิ่งที่ทำให้เธออารมณ์ดีขึ้น
- คงให้ผมทำงานอะไรแน่เลย - ถูกแล้ว
ทำไมทุกครั้งที่ผมมีปัญหา...
คุณต้องให้ผมทำงานทุกครั้ง
- พรหมลิขิตล่ะมั้ง - คุณสร้างมันเมื่อไหร่ครับ
แดเนียลซัง มาดู
มาสิ ถอดเสื้อออก ลองดู
ต้องตั้งใจ
มีสมาธิ
ตั้งใจ สำคัญที่สุด
ผมทำไม่ได้คุณมิยากิ ไม่ใช่วันนี้ ผมไม่มีสมาธิ
- ทำไม - เพราะชีวิตของผมทั้งหมด...
กำลังไปกันคนละทาง นั่นคือเหตุผล
เมื่อเธอรู้สึกว่าชีวิตเริ่มไขว้เขว้...
พยายามกลับไปยังจุดเริ่มต้น
อะไรครับ สวดมนต์เหรอ
หายใจ
ไม่หายใจ ไม่มีชีวิต
มาลองดูสิ
ออกจากปาก หายใจเข้าทางจมูก
หายใจออกทางปาก
หายใจเข้า
หายใจออก
รู้สึกยังไงบ้าง
ดีขึ้นครับ มีสติขึ้น
ดี มาลองอีกที
- ดูสิ ผมทำได้ - สมาธิดีมากแดเนียลซัง
จำไว้ หายใจเข้า หายใจออก
เข้า
ออก
เข้า
ออก
เข้า
ออก
ทำดีมาก
แดเนียลซัง
เฮ้ย
ครับ เดี๋ยวผมออกไป
- รู้สึกยังไงบ้าง - ดีขึ้นมาก ขอบคุณครับ
ที่ผมสร้างอยู่คืออะไรครับ
- ห้องนอนแขก - คุณสร้างให้เพื่อนเหรอครับ
ผู้อพยพ
จริงเหรอครับ เยี่ยมเลย จากไหนครับ
เฟรซโน่
เฟรซโน่เหรอ
มิยากิคุยกับแม่เมื่อคืนเหมือนกัน
- แม่บอกว่าผมอยู่ที่นี่ได้เหรอครับ - ถ้าอยากอยู่
- หมายความว่าผมไม่ต้องไปเฟรซโน่ใช่ไหม - ถ้าไม่อยากไป
เยี่ยมเลย คุณช่วยชีวิตผมไว้
ขอบคุณ คุณมิยากิขอบคุณครับ
ด้วยความยินดี
- นี่ ชาเย็น - ครับ เดี่ยวครับ ดูนี่ก่อน
ผมทำสิ่งนี้ให้คุณ จากไม้โรสวูด
ผมคิดว่าคงดีถ้านำมันมาแขวนโชว์
แดเนียลซัง ขอบคุณสำหรับของขวัญ
แต่ทำไม่ต้องโชว์
มันอธิบายเรื่องราวของคุณว่า...
ได้รับเหรียญแห่งเกียรติและสิ่งอื่นๆ
แสดงถึงความกล้าหาญ ผมคิดว่ามันยอดเยี่ยม
สิ่งนี้บอกว่าเธอกล้าหาญ
สิ่งนี้บอกว่าเธอโชคดี
ใช่บ้านของคุณไมยาจีไหมครับ
อ่านว่า "มิยากิ" ครับ
ขอโทษครับคุณมิยากิ
จดหมายลงทะเบียนครับ จากโอกินาวา
- โอกินาวาเหรอ - ใช่ครับ
ช่วยเซ็นตรงนี้ด้วยครับ
บ้านของคุณน่าอยู่มากครับ
จากสนามข้างนอก นึกภาพไม่ออกเลย
คุณน่าจะเก็บค่าเข้าชม
ภรรยาของผมชอบแบบนี้มาก
เป็นอะไรไหม ถ้าผมจะพาเธอมาคราวหลัง
ไว้คราวหลังก็ได้ครับ
คุณมิยากิ
อะไรครับ
พ่อของฉัน
เขาป่วยหนัก
พ่อคุณหรือครับ ไม่รู้เลยว่าท่านยังมีชีวิตอยู่
สำนักงานหนังสือเดินทางสหรัฐฯ
ทำการ 10.00 น. ถึง 16.00 น. ปิดวันอาทิตย์และวันจันทร์
คุณจะทำหนังสือเดินทาง ในวันเดียวได้ยังไง
มีตั๋วเครื่องบินของพรุ่งนี้
โอ้ตาย
รู้ไหมคุณไม่เคยบอกผมเลย
ทำไมถึงย้ายจากโอกินาวามาแต่แรก
ตกหลุมรักผู้หญิง
อย่างนั้น ทำไมถึงหนีมา
พ่อแม่เธอคลุมถุงชนให้ เธอแต่งงานกับคนอื่น
แล้วคุณได้เจอชายคนนั้นไหม
เจอ
เขาเป็นคนยังไง
เคยเป็นเพื่อนสนิทมิยากิ
ยูกิ แฟนเก่าคุณใช่ไหมครับ
เธอส่งจดหมายมาเหรอ
ใช่
และเขาเป็นเพื่อนคุณใช่ไหม
เพื่อนซี้ของฉัน ซาโตะ
คุณคิดว่าเขามีชีวิตอยู่เหรอ
เราอายุเท่ากัน
เขาทำยังไงตอนรู้เรื่องคุณสองคน
เขาท้าสู้กับมิยากิ
เธอต้องมีอะไรดีแน่เลย
มิยากิยังจำได้
ตอนไปประกาศเรื่องนี้...
ต่อหน้าคนทั้งหมู่บ้าน
มิยากิทำผิดประเพณี
ไม่ทำตามพิธีที่พ่อแม่จัดขึ้น
และแต่งงานกับยูกิจนได้
แน่นอน ซาโตะรู้สึกอับอาย
เขาจึงท้าสู้กับมิยากิ เพื่อเกียรติของเขา
คุณแพ้เหรอ
เปล่า
เราไม่ได้สู้กัน
วันรุ่งขึ้นย้ายจากโอกินาวาตลอดไป
แล้วเธอล่ะ คุณไม่รักเธอเหรอ
- มากที่สุด - แล้วเธอรักคุณไหม
รัก
แล้วคุณหนีมาได้ยังไง
มิยากิไม่เชื่อในการต่อสู้
ครับ ผมรู้แล้ว
แต่พวกคุณก็รักกันไม่ใช่เหรอ
แดเนียลซัง
อย่าให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลสิ
แม้จะชนะ แต่คุณแพ้
คุณว่าพวกเขาได้แต่งงานกันไหม
ครอบครัวซาโตะรวยที่สุดในหมู่บ้าน
ยูกิจนที่สุด
มันเหมาะสมกันดี
ใช่ แต่มันผ่านมาตั้ง 45 ปีแล้ว
เขาไม่น่าจะเคือง เรื่องเกียรติตัวเองแล้ว
แดเนียลซัง
ที่โอกินาวา เกียรติเป็นเรื่องเหนือกาลเวลา
พูดจริงหรือครับ
ที่โอกินาวา เกียรติเป็นเรื่องสำคัญ
คิดว่าผมต้องกลับก่อนครับ
ต้องช่วยแม่เก็บกระเป๋า
ผมจะแวะมาพรุ่งนี้นะครับคุณมิยากิ
แท็กซี่มารับตอนหกโมงเย็น
ครับ ผมจะรีบมาให้ทัน
แดเนียลซัง
มิยากิขอโทษที่ไม่เป็นไปตามที่คิด
ไม่เป็นไรครับ ขอให้พ่อคุณไม่เป็นอะไรมาก
คุณจะไปไม่ทันแล้วครับ
- ไปสนามบิน - ได้ครับ
ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ ยินดีต้อนรับค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
คุณนั่งเก้าอี้หมายเลข 32บีค่ะ
- ขอให้มีความสุขค่ะ - รอก่อนคุณมิยากิ
รอเดี๋ยว ผมจะไปกับคุณด้วย
แม่บอกว่าผมไปกับคุณได้
ผมหมายถึง ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
- ตั๋วราคาแพงมากนะ - ไม่มีปัญหาครับ
ผมถอนจากบัญชีเงินออมของผม
มันพอสำหรับเดินทางครับ
- เงินสำหรับเรียนต่อมหาวิทยาลัยเหรอ - คือว่า...
ผมจะหางานพิเศษทำตอนกลับมา
ช้าไปอีกแค่หกเดือน
ตอนไปเรียนก็ไม่ต่างกันหรอกครับ
งานกะดึกไม่ได้หาง่ายๆ นะ
ครับ ผมรู้ ผมหมายถึง...
คุณมิยากิ คุณสำคัญกว่ามหาวิทยาลัย
สำหรับผมคุณสำคัญกว่าทุกอย่าง ผมหมายความว่า...
เวลาที่ผมต้องการคุณ คุณอยู่กับผมเสมอ
ผมแค่ ผมอยากจะไปด้วย...
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมขอไปด้วย
แดเนียลซัง ฉันไม่คิดว่าเป็นความคิดที่ดี
ไม่ครับ ถือเป็นโอกาสที่ผม จะได้ศึกษาประวัติศาสตร์โอกินาวาด้วย
- นะครับ - ไม่รู้มาก่อนว่าเธอศึกษามันด้วย
คือว่าผมเพิ่งเริ่มครับ
- ไหนๆ ก็มาแล้ว - เราจะปิดประตูแล้วค่ะ
นะครับ ได้โปรด
ฉันว่าเธอต้องกลับไปที่ ทางเข้าแล้วหนุ่มน้อย
หนุ่มน้อยจะไปกับเราด้วย
คุณมิยากิขอบคุณครับ
ไม่แดเนียลซัง ขอบคุณนะ
หวังว่าจะไม่เมาเครื่องนะ
อะไรครับ "เมาเครื่อง" เมาเครื่องคืออะไร
คุณรู้เรื่องฐานทัพใหญ่ที่สุด ในแปซิฟิกของสหรัฐที่โอกินาวาไหมครับ
รู้
หมู่บ้านของคุณชื่ออะไรครับ
หมู่บ้านโทมิ
ผมหาไม่เจอ
ลองหานาฮะ
เหรอครับ ผมรู้ว่านาฮะอยู่ไหน
ทางใต้ เลียบชาดหาดไป
ลองหาหมู่บ้านโทมิ
ผมกำลังไล่มาทางฐานทัพอากาศ
แดเนียลซัง
ค่อยหาต่อตอนเช้าเถอะ
บางทีหมู่บ้านโทมิอาจอยู่ตรงนั้น
นอนพักก่อน
คุณมิยากิครับ
ซาโตะเก่งคาราเต้เหมือนคุณไหม
ครูคนเดียวกัน
พ่อคุณเหรอ เขาสอนคุณทั้งคู่หรือครับ
ใช่
ผมจำได้ว่าคุณบอกว่าวิชาคาราเต้...
ถ่ายทอดเฉพาะจากพ่อสู่ลูก
มิยากิขอพ่อให้เป็นกรณีพิเศษ
ถ้าคุณสู้กับซาโตะ คุณว่าพ่อจะเป็นกรรมการให้ไหม
ไม่มีกรรมการ
แล้วรู้ได้ยังไงว่าใครชนะ
คนที่ตายก่อนแพ้
รู้สึกแปลกที่มีคนมารื้อของผมแบบนั้น
โชคดีที่เสื้อผ้าผมไม่สกปรก
ตอนที่คุณจากไปเป็นแบบนี้ไหม
มิยากินั่งเรือออกจากโอกินาวา
ตอนนั้นโอกินาวาไม่มีสนามบิน
ผมยังดูแผนที่ในหนังสืออยู่เลย
แต่หาหมู่บ้านของคุณไม่เจอ
จะหามันได้ยังไงครับ
ถามแท็กซี่
คุณมิยากิ ใช่เขาหรือเปล่าครับ
ใช่
เรียนคาราเต้กับซาโตะ บทพิสูจน์จากสนามรบ
คุณฟันท่อนซุงแบบนั้นได้ไหมครับ
ไม่รู้ ไม่เคยสู้กับต้นไม้
ผมเอง มิยากิ
คุณมิยากิใช่ไหมครับ
เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ ผมโชเซน โทกูชิ
คุณยูกิฝากขอโทษที่มารับเองไม่ได้
เรานำรถมารับคุณครับ
รถเหรอ
เชิญครับ
เธอพูดอังกฤษได้ดีมากโทกูชิซัง
ที่โอกินาวา ถ้าพูดอังกฤษได้จะดีมาก
นี่เพื่อนและลูกศิษย์ของฉัน แดเรียล ลารุสโซ
ขอบคุณครับ
- คุณเรียนคาราเต้เหรอ - ครับ
- สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่โอกินาวา - ขอบคุณ
หวังว่าอยู่ที่นี่จะมีความสุขนะครับ
เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันมาวันนี้
โอกินาวาเล็กนิดเดียว
หมู่บ้านอยู่ทางใต้
บอกหน่อยทำไมถึงมาทางเหนือ
หลายอย่างเปลี่ยนไป ตั้งแต่คุณไม่อยู่คุณมิยากิ
บางอย่างก็ไม่เปลี่ยนใช่ไหม
ลงมา
- เกิดอะไรขึ้น - ห้ามคุยกัน
ลุงครับ
ลุง
ซาโตะ
ขี้ขลาดมากที่กลับมา
มาธุระเรื่องของพ่อ
และกับฉัน
ซาโตะ ฉันจะไม่สู้กับนาย
อย่างนั้นต้องตายทั้งเป็น
คนขี้ขลาด
ไปหาพ่อเสร็จแล้ว...
นายต้องมาหาฉัน
- คุณจะทำยังไงต่อครับ - เรียกแท็กซี่
ไม่ใช่ ผมหมายถึงซาโตะ
- ไม่ทำ - ไม่เหรอ
ไม่ทำ
เรื่องทั้งหมดเป็นเพราะคุณ ไปบอกทุกคนว่าจะแต่งงานกับยูกิเหรอ
ใช่
ทำไมไม่แต่งกับเธอ แล้วย้ายไปอะแลสกาล่ะครับ
แดเนียลซัง ไม่มีใครสมบูรณ์แบบหรอก
- จะไปไหนครับ - หมู่บ้านโทมิ
โทมิเหรอ ไม่เคยได้ยิน
ที่นี่คือฐานทัพอากาศคาเดนะ
จ่า รู้จักหมู่บ้านโทมิไหม
ที่นายยืนอยู่นี่ไง ผู้หมู่
ให้พวกเขาออกไป
ครับ ไปตามถนนนั้นแล้วเลี้ยวขวา
แดเนียลซัง
มิยากิจำได้ ตอนที่พ่อสอนตกปลาครั้งแรก...
ที่ตรงจุดนี้
ในปี 1927...
มันเงียบสงบกว่านี้เยอะ
- ขอบคุณมาก - ครับ
ถอดรองเท้าออก
- มิยากิซัง - ครับ
ป้ายูกิบอกว่าคุณจะมา
ยูกิเหรอ เธออยู่ไหน
- ดูแลพ่อของคุณอยู่ค่ะ - ขอบคุณ
- สวัสดี ผมแดเนียลครับ - สวัสดีค่ะ ฉันคูมิโกะ
- เชิญค่ะ - ขอบคุณครับ
เขาหลับอยู่ค่ะ
ยูกิ
เธอรู้ได้ยังไงว่าจะหาฉันได้ที่ไหน
รู้มาหลายปีแล้วค่ะ
ทำไมถึงไม่เขียนมาให้เร็วกว่านี้
ฉันเกรงใจค่ะ
- สามีคุณเหรอ - เปล่า
ความสงบสุขของคุณ
ฉันไม่ได้แต่งงาน
เขาพูดว่าอะไรครับ
"ถ้าฉันกำลังฝันอยู่ อย่าเพิ่งปลุกฉัน"
"ถ้าฉันกำลังตื่น อย่าปล่อยให้ฉันหลับ"
อรุณสวัสดิ์
คุณยูกิใช่ไหมครับ
- เธอคงเป็นแดเนียลซัง - ครับ
คุณมิยากิเล่าเรื่องคุณให้ฟังเยอะเลย
เขาเล่าเรื่องเธอเหมือนกัน
- ไม่มีอะไรให้เล่ามากหรอกครับ - ไม่จริงนะ
เขาภูมิใจในตัวเธอมาก
คือว่า...
คุณพ่อเขาเป็นยังไงบ้างครับ
อ่อนล้ามาก
อาจารย์มิยากิอยู่ที่โรงฝึก
- ขอบคุณครับ - ค่ะ
แล้วเจอกันใหม่ครับ
- อรุณสวัสดิ์แดเนียลซัง - อรุณสวัสดิ์ครับ
ขอต้อนรับสู่โรงฝึกของครอบครัวมิยากิ
- ชอบไหม - เยี่ยมเลยครับ
มันดูดีมากเลย พวกเขาเป็นใครครับ
บรรพบุรุษของมิยากิ เก่าแก่ถึง 400 ปี
คนนั้นใครครับ
เขาคือปรมาจารย์มิยากิ
มิยากิคนแรกที่นำคาราเต้มาสู่โอกินาวา
- คนที่ไปเมืองจีน - ใช่
ปี 1625
ผมลืมแล้วว่าเขาไปได้ยังไง เรือหรือครับ
โดยความบังเอิญ
เหมือนมิยากิทุกคน
ปรมาจารย์เป็นชาวประมง
ชอบตกปลา ชอบสาเก
วันหนึ่ง ลมแรง แดดแรง
สาเกก็แรง แต่ไม่มีปลา
ท่านปรมาจารย์ เผลอหลับที่นอกชายฝั่งโอกินาวา
ตื่นอยู่นอกชายฝั่งประเทศจีน
สิบปีต่อมา เขากลับมาพร้อมภรรยาชาวจีน กับลูกสองคน
และความลับของคาราเต้ ประจำตระกูลมิยากิ
- มันคือความลับของคาราเต้ประจำตระกูล - ใช่
ผมไม่เข้าใจ
เธอต้องฝึกฝน ตอนนี้ไปทำงานกัน
มันหมายถึงอะไรครับ
กฎต่างๆ ของคาราเต้
กฎข้อหนึ่ง
คาราเต้ใช้เพื่อป้องกันตัว
กฎข้อสอง
ท่องจำกฎข้อหนึ่งให้ได้
- แดเนียลซัง - ครับ กำลังไป
พระเจ้า เมืองนี้ดูเหมือนไม่เก่าเลย
ใช่
ฉันคิดว่าเราเรียนที่เดียวกัน
ฉันควรแนะนำตัวเธอ แต่ฉันจำชื่อหล่อนไม่ได้
เป็นไปได้ยังไง ที่เมืองนี้เป็นหมู่บ้านชาวประมง
ผมไม่เห็นใครจับปลาเลย
ยูกิซังบอกฉันเมื่อคืน
หลังสงคราม พ่อของซาโตะ...
นำเรือประมงพาณิชย์ขนาดใหญ่เข้ามา
ภายในสองปี ปลาหายหมด
เรือประมงเล็กก็หาย
เกือบทุกอย่างหายไปหมด
ยกเว้นโรงงานบรรจุกระป๋องเก่า
และความทรงจำมากมาย
อิชิโร่
ตอนที่ฉันจากไป เขาอยู่ตรงนั้น
ทำสิ่งเดิม เล่นเพลงเดิม
- ที่นี่คือศาลเจ้าใช่ไหม - ใช่
ศาลเจ้าชินโต
ต้องเป็นช่วงที่ยากลำบากน่าดู ตอนที่ปลาหายไปหมดใช่ไหมครับ
ลำบากมาก
คนส่วนมากเข้าเมืองใหญ่ไปเพื่อหางาน
พ่อของฉันกับบางคน ริเริ่มทำธุรกิจใหม่ขึ้น
ไปทำธุรกิจเกี่ยวกับผัก
ช่วยเหลือพวกที่ยังคงอยู่ที่หมู่บ้าน
แล้วยังไง ทุกคนเป็นเจ้าของฟาร์มเองหรือครับ
เปล่า ซาโตะเป็นเจ้าของ หมู่บ้านต้องเช่า
- แบบนั้นมันเหลวไหล - เธอพูดถูก
หน้าคุ้นไหม
หลังเลิกเรียน คูมิโกะสอนการเต้นโอบงให้เด็กๆ
การเต้นโอบง การเต้นโอบง
เทศกาลเพื่อเป็นเกียรติ แก่คนตายใช่ไหมครับ
เก่งมากแดเนียลซัง
ครับ จำได้ว่าอ่านบนเครื่องบิน
นั่นอะไรครับ ป้อมปืนเหรอ
- น่าจะหลงเหลือจากสงครามโลกครั้งที่สอง - ใช่
ที่นี่ต้องลำบากกันมากแน่เลย
คนอเมริกัน 15,000 คน ถูกฆ่าตายในสิบวัน
ใช่ ชาวโอกินาวา กับคนญี่ปุ่นอีก 150,000 คนด้วย
ทำไมพวกเราถึงโง่กันนัก
นายเจอพ่อหรือยัง
เจอแล้ว
เราจะสะสางกันคืนนี้
ฉันจะพาหลานชายไปเป็นพยาน
อย่างนั้นนายกับหลานน่าจะนอนซะคืนนี้
ฉันจะไม่ไป
อาจารย์ของแกมันขี้ขลาด
นายทำให้ฉันไม่มีทางเลือก
- เดี๋ยวก่อน - แดเนียลซัง
พ่อของคุณ ท่านต้องการคุณ
และคุณด้วย
เพื่อแสดงความเคารพต่ออาจารย์
ฉันให้เวลานายสามวันเพื่อทำใจ
หลังจากนั้น ฉันจะกลับมาใหม่
นายเตรียมตัวไปอยู่กับเขาได้
รู้ไหม ตอนที่พ่อผมตาย
ผมใช้เวลาอย่างมากครุ่นคิด
ผมไม่ใช่ลูกชายที่ดีนัก
อย่างเช่น บางทีน่าจะฟังเขาให้มากกว่านี้...
หรือใช้เวลากับเขาให้มากกว่านี้
ผมรู้สึกผิดจริงๆ เหมือนกับ...
เหมือนกับ เขาทำทุกอย่างเพื่อผม...
แต่ผมไม่ได้ทำอะไรเพื่อเขาเลย
และวันหนึ่งผมตระหนักได้ว่า...
ผมได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่เพื่อเขา ก่อนจะตาย
ผมอยู่กับเขาตรงนั้น...
และกุมมือของเขา...
แล้วได้กล่าวอำลา
ดีมากแดเนียลซัง
ถึงเวลาเริ่มบทเรียนใหม่แล้ว
เยี่ยมเลย
คุณรู้ไหม ผมไม่เข้าใจบางเรื่อง
ถ้าซาโตะเกลียดคุณมาก...
ทำไมเขาถึงให้เวลาคุณทำใจ
พ่อฉันเป็นอาจารย์ของเขา
ลึกๆ ในใจ ซาโตะรู้สึกผิดชอบชั่วดี
แต่เขายังอยากฆ่าคุณอยู่ดี
บางครั้งสิ่งที่ใจรับรู้ แต่สมองไม่อยากจำ
ใช่ แต่เขาอยากจะทำสงครามกับคุณ
ผมไม่เข้าใจเลย
อย่าหยุดสงคราม ด้วยการพรากชีวิตอีกคน
ครับ ผมรู้ แต่ถ้าเขาต่อยคุณตอนนั้นล่ะ
- คุณจะทำยังไง - ป้องกัน
คุณคิดว่าทำได้เหรอ
- เธอเองก็ทำได้ - ผมไม่แข็งแกร่งอย่างนั้น
ไม่สำคัญว่าใครแข็งแกร่งกว่า ไม่สำคัญว่าใครมีไหวพริบกว่า
ผมเดาว่าเพราะแบบนี้ ผมถึงชนะในการแข่งขัน
เดาได้เก่งแดเนียลซัง
ตั้งแต่เริ่มเรียนคาราเต้...
พ่อของมิยากิมักสอนว่า...
"ทางที่ดีที่สุดในการหลบหลีกหมัด คืออย่าอยู่ตรงนั้น"
- ผมไม่เข้าใจ - มิยากิก็พูดแบบเดียวกัน...
จนได้มาทำงานที่นี่
งานแรกของมิยากิ ทำงานให้พ่อของซาโตะ
วันหนึ่งมิยากิสนใจอย่างอื่น มากกว่าปลา...
ตอนที่อวนกลับมาว่างเปล่า
เมื่อกี้เกือบไปแล้ว
เทคนิคของกลอง เข้าใจไหม
- เหรอครับ - เทคนิคของกลอง
ขอผมลองหน่อยครับ
นะครับ ขอลองครั้งหนึ่งนะครับ
นะครับ ได้โปรด
แค่ครั้งเดียว
ได้โปรด
ตกลง ขึ้นมาบนแท่น
เยี่ยม
ฉันจะขึ้นไปดึงตะขอ
พ่อบอกว่าใช้เทคนิคของกลอง เป็นท่าไม้ตายเท่านั้น
เอาล่ะ พร้อมไหม
พร้อมแล้วครับ ปล่อยมาเลย
จำไว้ การป้องกันที่ดีสุด...
- อย่าอยู่ตรงนั้น - ดีมาก
หนึ่ง สอง สาม
แดเนียลซังเป็นอะไรไหม
ครับ ไม่เป็นไร
กลับเถอะ วันนี้พอแค่นี้
พรุ่งนี้ค่อยฝึกใหม่
เธอรู้ไหม...
มิยากิกับยูกิออกเดทครั้งแรกที่นี่
รู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวานเอง
มันเกิดขึ้นบนกองปลาแม็คเคอเรล
แดเนียลซัง เป็นอะไรไหม
ผมขอโทษครับ มันโง่มากจริงๆ
มิยากิบอกพ่อแบบเดียวกัน ตอนที่มันเกิดขึ้น
พ่อเห็นด้วยว่ามันโง่มาก
พ่อพูดถูก
ท่านั้นมีวิธีตอบโต้ด้วยไหมครับ
ลองถามกลองดู
มาเถอะแดเนียลซัง ค่อยถามกลองวันหลัง
- ลุงของหมอนั่นเป็นเจ้าของทุกอย่างเหรอ - เกือบทุกอย่าง
มิยากิจอมขี้ขลาด กับทารกน้อยอยู่ตรงนั้นเอง
- มันไม่กวนใจคุณเหรอครับ - ทำไมต้องกวนใจ
ทุกคนจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริงนะครับ
แดเนียลซัง คำโกหกจะเป็นจริง...
ถ้าคนเราอยากเชื่อแบบนั้น
เป็นคำพูดเก่าแก่ ของคนโอกินาวาหรือครับ
ไม่ ของคนโอกินาวารุ่นใหม่
ใหม่แค่ไหน
ประมาณสิบวินาที
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ผมจะช่วย
- แครอทใช่ไหม - แครอท
- อิชิโร่ - แดเนียล
- แดเนียลเหรอ - ครับ
ขอบคุณนะ
ผมช่วยครับ ผมช่วยเอง
อาจารย์ของแกน่าจะใช้เครื่องช่วยฟัง
บางทีแกน่าจะใช้ด้วย
ฉันจะฟังเฉพาะเรื่องที่ควรฟังเท่านั้น
อะไรของแก เราทำงานกันอยู่นะ
นี่อะไร
แกโกงพวกเราเหรอ
- น่าอาย น่าอาย - ขี้โกง ขี้โกง
เราค่อยคุยกันใหม่นะ ตอนที่นายว่างแล้ว
คุณคะ
คุณยังจำเพลงของเราได้ไหมคะ
ได้
ร้องให้ฉันฟังหน่อย
- ยูกิ ผมไม่ได้ร้องนานแล้ว - ได้โปรด เถอะนะ
ตอนนั้นเรายังเด็กมาก
ยูกิ ทำไมคุณถึงไม่แต่งงาน
คุณไม่ได้กลับมา
คุณก็รู้ว่าผมไม่กลับ
ใช่ ฉันรู้ค่ะ
พ่อของผม...
ท่านไม่เคยบอกคุณใช่ไหม ว่าเขารู้สึกยังไงตอนที่ผมจากไป
ครั้งหนึ่ง
ท่านบอกว่า เขารักคุณมาก...
และบอกว่าคุณทำสิ่งที่ถูกต้อง
ยกเว้นเรื่องหนึ่ง
ผมควรพาคุณไปด้วย
- สวัสดี - สวัสดี
- ฉันกวนเธอหรือเปล่า - อะไรนะ เปล่า เปล่าครับ
เธอทำอะไรอยู่เหรอ
ผมกำลังฝึกเคลื่อนที่อยู่ เห็นไหม
- เคลื่อนที่แบบไหนคะ - มันเหมือนกับท่าคาราเต้
ผมกำลังพยายามคิดท่าของสิ่งนี่ให้ออก
มันเหมือนกับเต้นโอบง
ถ้าอย่างนั้นผมคงทำมันผิดวิธี
ไม่ ไม่ ไม่เธอทำถูกแล้ว ดูนี่
- คุณไปเรียนมาจากไหนครับ - จากป้าของฉัน
มันเยี่ยมมาก
ลองดูสิ
ไม่ ไม่ ผมทำไม่ได้
ผมขาดเรียน วันที่เขาสอนความอ่อนช้อย
เธออะไรนะ
ช่างเถอะ มันไม่ค่อยตลกหรอก
- ผมจะลอง จะลองดู - ดีมาก แบบนั้น
เดี๋ยวก่อน ได้แล้ว
ขวาและซ้าย
ดูสิ พวกเราโดนจับได้แล้ว
บางที่เราน่าจะไปเต้นกันบนถนนนะ
แต่เราก็อยู่บนถนนแล้ว
นายเต้นสวยงามมาก เหมือนเกอิชาเลย
เร็วเข้าแดเนียลซัง ไปกันเถอะ
เทคนิคโปรดของอาจารย์เขาเลยใช่ไหม
"ไปกันเถอะ"
พวกนาย คืนกลองนั่นมาให้ฉันเถอะ ได้โปรด
- แกหมายถึงป๋องแป๋งของเด็กนี่เหรอ - คืนมาเถอะ
- ทำไมเด็กน้อยไม่เข้ามาเอาไปเอง - ไม่เอาน่า...
- พูดอะไรของคุณ - พอ พอได้แล้ว
- หนวกหู - อย่านะ
แดเนียลซังเป็นอะไรไหม
ถ้าแกหมิ่นเกียรติฉันอีก
ฉันจะฆ่าแก
เก็บไว้เป็นที่ระลึกเถอะ
ฉันรู้ว่าเธอชอบมัน
เป็นอะไรไหมแดเนียลซัง
ผมไม่เป็นไรครับ
เขาโกงพวกชาวบ้าน...
และหาว่าผมไปหมิ่นเกียรติเขา ผมไม่เข้าใจจริงๆ
เขาไม่รู้ความหมายของเกียรติหรอก
ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ
ตั้งแต่พวกเราเป็นเด็กกันแล้ว...
เขามักจะเป็นแบบนี้แหละ
นี่เป็นครั้งแรก ที่มีใครบางคนมาบอกว่า...
พวกเขาจะฆ่าผม
มันเหลวไหลจริงๆ ผมต้องไปคุยกับเขาให้รู้เรื่องไหม
เขาจะหาว่าเธอเป็นคนอ่อนแอ...
และหาเรื่องทำร้ายเธออีก
มีความคิดที่ดีกว่านี้ไหม
อย่าไปสนใจ
ผมคิดว่าคงมาผิดที่แน่ๆ
- มีอะไรกันหรือครับ - พิธีชงชา
ผมเดาว่าคงเป็นพิธีที่เก่าแก่ใช่ไหม
มันหมายความว่าพวกเขาตกหลุมรักกันอีก
แดเนียลซัง
ผมตามหาคุณไปทั่วเลย
ฉันอยู่ที่นี่ พยายามซ่อมตู้เย็นอยู่
เป็นอะไรหรือครับ
นี่ไง ต้องไปซื้ออะไหล่ที่เมืองนาฮา
เธออยากไปด้วยไหม
ผมต้องไปเที่ยวชมเมืองกับคูมิโกะ
- แต่ผมไปด้วยได้นะ - ไม่เป็นไร
- เธอไปเถอะ เที่ยวให้สนุกนะ - ไม่ ไม่ เราไปพรุ่งนี้ได้
- ไม่ แล้วค่อยเจอกัน - มันไม่สำคัญหรอก
แต่เรายังไม่ได้วางแผน ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
แดเนียลซังอย่าให้ผู้หญิงต้องรอ
ผมจะจำไว้ อย่างนั้นค่อยเจอกันครับ
สวัสดี ขอโทษที่ปล่อยให้รอนาน
ระวังด้วย
มันทำให้ผมนึกถึงผาสูง
ผาสูง ที่ไหนเหรอคะ
ที่นิวเจอร์ซี่ ที่ที่ผมเคยอยู่ครับ
มันสวยไหม
บางที่ครับ
ตรงนี้ไง
ซากปราสาทของกษัตริย์โชฮาชิ
กษัตริย์แห่งสันติ
- เธอรู้จักกษัตริย์โชฮาชิด้วยเหรอ - ไม่ได้รู้จักส่วนตัว
ชื่อของมันคือ...
ตอนนี้ซาโตะเป็นเจ้าของมัน
สมัยก่อน การเต้นโอบงถูกจัดที่นี่...
แต่ไม่มีแล้ว
ตอนนี่ทุกชิ้นส่วนไม่เหลือแล้ว
ซาโตะ เขาขายให้กับพิพิธภัณฑ์
น่าจะเป็นอย่างนั้น
ตำนานบอกว่า ถ้าแข่งกันวิ่งไปที่ปราสาทแล้วชนะ...
คำอธิษฐานของคุณจะเป็นจริง
- จริงเหรอครับ - ค่ะ
ผมจะต่อให้คุณก่อน
ไม่จำเป็นหรอก ขอบคุณค่ะ
ผมขอโทษ
เตรียมตัว เข้าที่ ไป
อ้าว
- ฉันชนะ - คุณขี้โกง
และคุณรู้อยู่แก่ใจ
- เราจะอธิษฐานร่วมกัน - ตกลง
หลับตาก่อน
รู้ไหมจริงๆ แล้วผมอยากรู้อะไร
อย่างเช่น คุณอยากทำอะไรกับชีวิตตัวเอง
อยากทำงานอะไร ฝันไว้ว่ายังไง
ก็ได้ ฉันจะพาไปดูความฝันของฉัน
รู้ไหมว่าผมยังไม่ชินกับการ...
ขับรถในทางที่ผิดด้านของถนน
คุณขับรถกันด้านไหนเหรอ
ทางด้านขวาไงคุณก็รู้
ฉันไม่เห็นรู้มาก่อน
เหรอ ทุกคนก็ขับฝั่งขวาทั้งนั้นแหละ
- ไม่ทุกคนหรอก - นั่นแหละที่ผมศึกษาอยู่
นี่เหรอ คุณอยากขายทีวีเหรอ
- ไม่ใช่ - อะไรล่ะ
อิเล็กทรอนิกส์เหรอ ผมไม่เข้าใจ
เปล่า
การเต้น
นั่นแหละความฝันของฉัน
- คุณอยากเป็นนักเต้น - มากเลย
เป็นสิ่งที่เยี่ยมมากเลย
คุณเรียนที่ไหนเหรอครับ
ไม่มีที่ไหนสอนการเต้นแบบนี้ที่โอกินาวา
แบบนั้นแย่จริงๆ
คิมิโกะจัง
มาที่งานเต้นรำคืนนี้สิ
พาเพื่อนมาด้วยนะ
- ตกลง - ดีเลย เจอกันที่นั้นนะ
อยากไปเต้นรำกันไหม
แน่นอน ที่นั่นคือโรงฝึกของซาโตะ
คาราเต้ อาจารย์ซาโตะ
ผมอยากไปดูที่นั่นหน่อย ไปเถอะ
อย่าไปข้างใน โชเซนสอนอยู่ที่นั่น
ผมไม่ได้เข้าไปข้างใน แค่อยากเห็นเฉยๆ
ดูทางหน้าต่าง เขาคงมองไม่เห็นผม
เขาสอนพวกสารวัตรทหารอเมริกันในนั้น
จริงเหรอ
คุณต้องหัดเคลื่อนไหวให้รวดเร็ว
เข้ามา
เขาเก่งทีเดียว
เขาเป็นศิษย์เอกของซาโตะ
ผมรู้แล้วว่าทำไม
เราต้องไปแล้ว เขาอาจเห็นเธอเข้า
รู้ไหมเราอาจเจอกับคุณมิยากิก็ได้
เขาจะมาที่นี่ทำไม
เขาบอกว่าต้องเข้ามาซื้ออะไหล่...
ของตู้เย็นหรืออะไรสักอย่าง
ฉันรู้จักร้านนั้น มันอยู่ตรงหัวมุมถนน
- เราน่าจะไปหาเขา - ไม่รู้สินะ
เกิดอะไรขึ้นในนั้น
มันเป็นที่ไม่ดี เราไม่ควรเข้าไปหรอก
- มาเถอะ เข้าไปดูกันหน่อย - อย่าเลย
มาสิ เพื่อน นายทำได้ เอาเงินมาให้ฉัน
ได้เลย ตอนนี้ฉันมีอยู่ 40
เร็วเข้า เพื่อน มาเลย เร็วเข้า
แสดงให้ดูหน่อยว่านายทำได้ แสดงให้เราดูหน่อยว่าทำได้
- ใช่ ฉันมี 40 - ชายคนนี้ยืนผิดท่า
เห็นไหม บอกแล้ว ต้องใช้สะโพกช่วย
- แต่เขาแข็งแรงมาก - ไม่ใช่ คุณต้องแข็งแรงตรงนี้...
ไม่ใช่ตรงนี้ มันไม่ได้ทำให้อะไรแตกต่างหรอก
ทำไมเหรอ ทำไม นายคิดว่าทำได้ดีกว่าเหรอ เจ้าคนปากเสีย
นายคิดว่าทำได้ดีกว่าใช่ไหม หย่อนน้ำแข็งลงมา
- ผมไม่รู้ - อย่างนั้นพิสูจน์กันไหมล่ะ
- ไว้วันหลังดีกว่า - ไม่มีวันหลังแล้ว
ฟังนะ ปัญหาอะไร ที่คุณมิยากิกับลุงของคุณมี...
เราไม่เห็นต้องมีส่วนร่วมด้วย
- ให้พวกเราออกไปเถอะ - ไม่ เรามีของเราอยู่แล้ว
- คูมิโกะ คุณจะไปไหน - แก ห้ามไปไหนทั้งนั้น
โทรบอกลุงฉัน พวกแกต้องรับเดิมพัน
ฉันให้สามต่อหนึ่ง
อะไรนะ ไม่ ไม่ ไม่ ผมจะไม่ทำ ผมไม่ทำเด็ดขาด
แกมีสองทางเลือก น้ำแข็งหักหรือคอหัก
- เขาต้องฟันทั้งหมดสามก้อนใช่ไหม - ผิด ทั้งหมดหกก้อน
- ลงเดิมพัน ลงเดิมพันได้ - ยังเดิมพันไม่พอ เดี๋ยวก่อน
- ผมดีใจจริงๆ ที่เจอคุณที่นี่ - ไม่ต้องกังวล มิยากิแก้ไขได้ทุกอย่าง
ราคาเท่าไหร่
สามต่อหนึ่ง เขาฟันน้ำแข็งไม่ได้
- น้ำแข็งกี่ก้อน - หก
เร็วเข้า ไปกันเถอะครับ
- 600 เหรียญ เขาฟันได้ทั้งหกก้อน - 600 เหรียญเหรอ
- ผมรับไม่ไหวหรอก - แกรับได้แล้ว
ทีนี้เดิมพันได้
ได้เลย ได้เลย ลงเงินกันมาเร็ว
มานี่ก่อนครับ ผมไม่อยากเชื่อเลย
คุณบ้าไปแล้วใช่ไหม คุณเสียสติหรือไง
ผมฟันมันไม่เข้าหรอก
คนนั้นลองแล้ว ตัวเขาใหญ่กว่าผมอีก
เขาทำไปได้แค่สองก้อนเอง
- คุณคาดหวังให้ผมทำอะไร - สมาธิ
- เยี่ยม แล้วคุณจะทำอะไร - สวดมนต์
ได้แล้ว เดิมพันกันหมดแล้ว
พวกเราไม่เดิมพันกับคนขี้ขลาด
อย่าทำให้ลุงขายหน้ามากกว่านี้อีก
ขอบใจซาโตะ
ยินดีที่ได้ทำธุรกิจด้วย
คุณรู้อยู่แล้วใช่ไหมครับ
คุณไม่สงสัยในตัวเองเลย
- ไม่สงสัย - แล้วเราจะทำยังไงต่อ
เราจะทำยังไงกับเงินกัน เราจะไปซื้ออะไร
เธอได้ค่าเรียนต่อมหาวิทยาลัย
เราได้ไปทานอาหารจีน
แดเนียลซัง ฉันนึกว่าเธอไปออกเดท
ครับ ผมกำลังรอคูมิโกะอยู่
ผมอยากให้คุณมีแบบนี้ที่บ้านจัง
- ที่นี่เยี่ยมยอดมาก - ใช่
ไม่ต้องใช้อุปกรณ์ทำความสะอาด
- อะไรนะ ผ้าขี้ริ้วนี่น่ะเหรอ - วางผ้าขี้ริ้วลง
- ทำไมครับ - วางลง
- ฉันมองเห็นอะไร - ผมไม่รู้
- อย่างนี้เอง - เป้าหมายพื้นๆ
- เป้าหมายพื้นๆ ใกล้เข้ามาอีกนิด - สวัสดีค่ะ
- สวัสดี - สวัสดี
นี่สำหรับคุณค่ะ ชุดเต้น
มิยากิ
มาสิ พวกเรารอคุณอยู่
ลุงผมบอกว่าคุณไว้ทุกข์ครบสามวันแล้ว
เขาส่งผมมารับคุณ
บอกลุงของเธอว่าฉันเป็นชาวนา
ไม่ใช่นักสู้
อาจารย์ มีแขกมาพบครับ
นั่นไม้ท่อนเดียวกับที่เราเจอ บนชายหาดตอนนั้นเหรอ
ใช่ นายต้องการอะไร
มาสงบศึกระหว่างเราสองคน
นายลืมแล้วเหรอ ว่านายทรยศฉัน
ตอนนั้นฉันเพิ่งอายุ 18
ก็ต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเองไงล่ะ
นั่นคือเหตุผลที่ฉันจากไป
นายจากไปเพราะว่ากลัวต่างหาก
ซาโตะ ขอร้องล่ะ
ความกลัวของนายมันส่งกลิ่นแรงจริงๆ
เกิดอะไรขึ้นกับนายกันแน่
ดีใช่ไหมล่ะ
ใช่ มันก็ดีนะ
เธอยังกังวลเรื่องที่เกิดขึ้น เมื่อตอนบ่ายอยู่เหรอ
คุณก็เห็น ผมมาที่นี่เพื่อช่วยคุณมิยากิ
กับสิ่งที่เกิดขึ้น ผมรู้สึกไร้ประโยชน์จริงๆ
เธอทำอะไรไม่ได้หรอก
ใช่ ผมก็ว่าอย่างนั้น
เธอเต้นแบบนี้ได้ไหม
ลองดูก็ได้
- หนึ่ง สอง สาม สี่ ทำได้ไหม - น่าจะได้นะ
คุณเต้นเก่งมากเลย
- แกล้งชมฉันเหรอ - ไม่นะ จริงๆ
- คุณเป็นนักเต้นที่เก่งมากเลย - เธอก็เป็นคู่เต้นที่เก่งเหมือนกัน
อยากดื่มอะไรหน่อยไหม
- ไปนั่งกันดีกว่าไหม - ตกลง
เธอไปเรียนการเต้นแบบนั้น มาจากไหนกัน
ผมต้องเป็นคู่ฝึกเต้นให้แม่ อยู่หลายปีเลย
เธอต้องเป็นครูที่ดีแน่ๆ เลย
ใช่ เธอเก่งมาก นั่งก่อนสิ
- โอเค ขอบคุณ - ให้ตายเถอะ
เธอรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง
พระเจ้า ดีขึ้นเยอะเลย ขอบคุณนะ
ดีแล้ว
คือว่า
ถามอะไรหน่อยได้ไหม
ได้สิ
คือว่า คุณรู้ไหม คือมัน...
มันค่อนข้างเป็นเรื่องส่วนตัว
ได้สิ
คุณ...
คุณจะถูกคลุมถุงชนไหม
คลุมถุงชน
ก็ให้แต่งงานกับใครสักคน
ไม่หรอก นั่นเป็นประเพณีเก่า
ฉันจะแต่งงานกับใครขึ้นอยู่กับฉันเอง
อย่างนั้นก็ดี
เธอถูกคลุมถุงชนเหรอ
ล้อเล่นหรือเปล่า ผมไร้สังกัด
ไร้สังกัดคืออะไร
ก็ หมายความว่าผมยังโสด
ก็ดีนะ
ใช่
ไม่นะ อีกแล้วเหรอ
ฉันไม่ได้มาหาเรื่องนะ
บางทีเรื่องอาจตามหานายอยู่ก็ได้
นายต้องการอะไรจากฉัน
เอาเงินฉันคืนมา
ไม่เอาน่า นั่นมันของเงินฉันนะ
ไม่ นั่นเงินของฉัน
ไม่ต้องห่วง เพื่อนตัวน้อยของนายหรอกนะ
เราจะพาไปส่งบ้านให้เอง
ขอบใจนะ
- มาเร็ว - เฮ้
ขอทางหน่อยครับ ขอทางหน่อย ระวังนะ
- ขอโทษครับ - ขอโทษค่ะ
มีกุญแจใช่ไหม
เร็วเข้า
มิยากิ
มิยากิ ออกมา
มิยากิ
เรามาสู้กัน
พวกนายมาทำอะไรกันที่นี่
มิยากิอยู่ที่ไหน
ผมไม่รู้
ช่วยฝากข้อความถึงเขาให้ด้วย
ด้วยความยินดีครับ
มานี่ ฉันจะให้นายดูอะไร
อาจารย์ของนาย สอนให้ต่อสู้ด้วยหอกใช่ไหม
เปล่า
แย่จริง
บางทีเขาคงแค่สอนนายให้เป็นคนขี้ขลาด
เจ้าคนขี้ขลาด
ฝากข้อความสิ
นี่เป็นความผิดของอาจารย์นาย
ถ้าเขาเป็นคนที่มีเกียรติ นายคงไม่ตาย
แต่เขาไม่มี
พอได้แล้ว
ลุงของนายมีปัญหากับฉัน ไม่ใช่เด็กคนนั้น
ไม่จริง ลุงนั่นแหละที่มีปัญหา
กับผมนี่ไง
ทำตัวขี้ขลาด
แดเนียลซัง เป็นอะไรไหม
เขาจะฆ่าผมจริงๆ นะครับ
มาเถอะ
ฉันจะชงชาให้ดื่ม ชาจะทำให้นายรู้สึกดีขึ้น
พรุ่งนี้เราจะกลับบ้านกัน
ผมไม่อยากให้เรื่องของเรา ต้องจบลงแบบนี้อีก
ถ้าทำได้ผมอยากอยู่ต่อ
ฉันรู้
ยูกิ
ผมต้องทำยังไง ถึงจะบรรเทาความเจ็บปวดคุณได้
พาฉันไปด้วยสิคะ
สวัสดี
ทำอะไรอยู่
ประเพณีเก่าแก่
เวลาที่ชาวประมงจะออกเรือหาปลา
ครอบครัวจะเอาข้าวมาขอพรพระเจ้า
เพื่อให้จับปลาได้เยอะเหรอ
เพื่อให้กลับมาเร็วๆ
คิดถึงเรื่องโรงเรียนสอนเต้นอยู่ไหม
ฉันบอกเธอแล้ว
ที่นี่ไม่มีโรงเรียนแบบนั้น
แต่ที่สหรัฐฯ มีนะ
บ้านของฉันอยู่ที่นี่
บ้านคือที่สำหรับแขวนหมวกเท่านั้น
เธอคิดว่าฉันจะชอบอเมริกาเหรอ
ผมว่าต้องรักมันเลย
เธอคิดว่าที่นั่นจะรักฉันด้วยไหม
ผมรู้ว่าส่วนหนึ่งของมัน รักคุณไปแล้วล่ะ
- เกิดอะไรขึ้น - ไปดูกันเถอะ
ได้สิ ไปเถอะ
นายกำลังทำอะไร
ฉันขายที่ดิน
ทำไม
คิดว่าทำไมล่ะ
นายจะทำลายหมู่บ้านงั้นเหรอ
ไม่ นายต่างหาก
นายชนะ
ฉันจะสู้กับนาย
มีเงื่อนไขเดียว
ไม่ว่าใครจะชนะก็ตาม
กรรมสิทธิ์ที่ดิน ต้องเป็นของหมู่บ้านตลอดไป
นายขอมากเกินไปนะ
จ่ายเพื่อเกียรติของนาย แค่นี้ถือว่าน้อย
ก็จริง
ราคาถูก
เจอกันที่นี่ตอนเที่ยงคืน
มิยากิ
ฉันรอเวลานี้มานานมาก
คืนนี้ห้ามตุกติก
ไม่อย่างนั้นพรุ่งนี้ทุกอย่างพังแน่
บ้านของพวกเขา
โบสถ์ของพวกเขา
ทุกอย่างไม่เหลือแน่
อะไรครับ
ความต้องการสุดท้ายและพินัยกรรม
ยูกิจะได้บ้านหลังนี้
นายจะได้บ้านและคนมารับกลับบ้าน
ผมไม่อยากได้บ้าน หรือได้มารับกลับบ้าน ผมต้องการคุณ
เรายกเลิกไม่ได้เหรอครับ เราแค่หนีไปไม่ได้เหรอ
เป็นไปไม่ได้หรอก แดเนียลซัง
แค่ลืมเรื่องเกียรติบ้าๆ พวกนั้นไป ได้ไหมครับ
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องเกียรติบ้าๆ หรอก
มันเกี่ยวกับความอยู่รอดของหมู่บ้าน
มันไม่ใช่แพ้คะแนน แล้วตกรอบนะครับ
ถ้าแพ้ ผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
มิยากิชนะไปแล้ว
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
หมู่บ้านจะปลอดภัยตลอดกาล
ตรงนี้มีคนนั่งไหมครับ
ผมขอโทษ
- ไม่นะ - เกิดอะไรขึ้น
เร็วเข้า มีอันตราย เราต้องไปแล้ว
อะไรเหรอ ผมไม่เข้าใจ
พายุลูกใหญ่กำลังจะพัดเข้ามาที่นี่ อยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย
- เราจะไปที่ไหนกัน - หมู่บ้าน
- คุณมิยากิครับ รอด้วย - เร็วเข้า
- ลมแรงเหลือเชื่อเลยว่าไหม - นี่แหละธรรมชาติ
และจะยิ่งรุนแรงขึ้นไปอีก
คนพวกนั้นอยู่ข้างนอกเหรอครับ
ไปกันเถอะ ไปช่วยพวกเขา
อยู่ตรงนั้นแหละ เรามาแล้ว อยู่ตรงนั้น
พวกเขาต้องการความช่วยเหลือนะ ระวัง
คุณเป็นอะไรไหม ไม่เป็นไรนะ
ฉันอุ้มเด็กไว้แล้ว
ผมจับเด็กคนนี้ไว้แล้ว
ไปกันเถอะ อดทนไว้นะ เดี๋ยวก่อน
- มา มาเถอะ มาเร็วเข้า - เฮ้
- ไม่นะ - ซาโตะอยู่ในนั้นครับ
เอานี่ รับเด็กไป
- ฉันจะไปตามหาซาโตะ - อะไรนะ ตกลงครับ
- คูมิโกะ รับเขาไปที - ระวังด้วย ไปกันเถอะ
ลุงนายอยู่ที่ไหน
เขาตายแล้ว
มาเถอะ เราต้องรีบแล้ว
มิยากิ นายเพิ่งมาสู้ตอนนี้เหรอ
เจ้าขี้ขลาด
มาตอนที่ฉันหมดทางสู้
มันไม่ขยับเลย
นายมันแย่ยิ่งกว่าพายุอีก
ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านได้เห็นแล้ว
ว่านายชนะด้วยวิธีการนี้
ไปกันเถอะ แดเนียลซัง ใจเย็นๆ ซาโตะ ใจเย็นๆ
ฉันจับนายอยู่เพื่อน
นายไม่เป็นอะไรแล้ว
คุณพาคุณซาโตะกลับไปก่อน ผมจะไปรับเด็กผู้หญิง
เกาะไว้ก่อน
อย่าปล่อยนะ
คุณลุง คุณลุง ผมคิดว่าลุงตายไปแล้ว
ผมคิดว่าลุงตายไปแล้ว
ออกไปช่วย
ไปช่วยเขา
ผมไปช่วยเขาไม่ได้
ผมทำไม่ได้
ไม่นะ
เกาะไว้ เกาะไว้ก่อน เกาะไว้แน่นๆ นะ
ไม่นะ
เกาะไว้
เกาะไว้ก่อน ส่งแขนมา
เกาะไว้แน่นๆ
เธอจะไม่เป็นไร เราจะไม่เป็นไร อดทนไว้
มิยากิ ให้ฉันไปเอง
เธอจะไม่เป็นอะไร
ขอบคุณมากครับ
ตอนนี้สำหรับแก ฉันตายไปแล้ว
พวกเขาจะฟื้นจากสถานการณ์นี้ยังไงครับ
เมล็ดพันธุ์หายไปหมด ที่นี่ก็เสียหายหนักมาก
- พวกเขาจะทำอย่างไรต่อไปครับ - ทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้
มันอะไรกันครับ ซาโตะมาทำอะไรที่นี่
ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันมาช่วยสร้างทุกอย่างใหม่
นี่โฉนดของหมู่บ้าน
ยกโทษให้ฉันด้วย
ขอร้องล่ะ
ซาโตะ ไม่มีอะไรต้องให้อภัยหรอก
ได้เวลาเหมาะที่จะถามเขาเลย
มันไม่ใช่ที่ของฉันนะ
คุณซาโตะครับ จวนจะมีเทศกาลเต้นโอบงแล้ว
และมันคงเป็นเรื่องยาก...
ในการจัดมันที่หมู่บ้านในสภาพแบบนี้
เธอจะขออะไรจากฉัน
คือ ขอจัดงานที่ปราสาทได้ไหมครับ
จริงๆ มันก็ควรอยู่ที่นั่นอยู่แล้ว ใช่ไหมครับ
ลูกศิษย์ของนาย กลายเป็นครูของฉันเสียแล้ว
โอบงจะจัดขึ้นในปราสาท
ตอนนี้และตลอดไป
มีเงื่อนไขข้อเดียว
นายต้องเต้นกับเราด้วย
ได้เลยครับ
- ตกลงไหม - ตกลงครับ
ตกลง
เห็นไหมถ้าเธอตั้งใจจริง อะไรก็เกิดขึ้นได้
ใช่แล้ว
เธอรู้ไหม ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
ฉันคงทำพลาดอีกเยอะเลย
ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ หนูคงไม่อยู่ที่นี่
จำเอาไว้นะว่า ไม่มีอะไรต้องเป็นกังวลเลย
ฉันไม่ได้กังวล ฉันคิดว่าฉันกลัว
ล้อเล่นน่า ผมเคยเห็นคุณทำมาก่อน
คุณต้องทำได้ดีมากแน่นอน
จริงๆ นะ
ฟังนะ ผมบอกคุณหรือยังว่าคุณสวยมาก
ยัง
คุณสวยมาก
ผมเคยเห็นเธอซ้อม เธอทำได้ดีมากเลยครับ
ระวังข้างหลัง
คูมิโกะ
ถอยไป
- ถอยไปไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอ - โชเซน
อย่าทำแบบนี้
ฉันคิดผิดไป
ความเกลียดชังไม่ถูกต้อง
- มันจบแล้ว - ผมไม่ได้ยินที่ลุงพูดหรอก
สำหรับแกฉันตายไปแล้ว จำได้ไหมครับ
โชเซน เธอเป็นลูกศิษย์ที่ดีที่สุดของลุงเธอ
อย่าทำให้เขาขายหน้าเลย
ลูกศิษย์ของคุณทำผมขายหน้า
ผมต้องเสียเกียรติก็เพราะเขา
ฉันขอโทษสำหรับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
คำขอโทษไม่ได้ทำให้ฉันได้เกียรติคืนมา
- แล้วที่ทำอยู่นี่คืนได้เหรอ - ในสายตาพวกเขาบอกว่าได้
เลิกคุยได้แล้ว
ถ้านายข้ามสะพานมา ฉันจะฆ่าเธอ
แดเนียลซัง
นี่ไม่ใช่การแข่งขันนะ
นี่คือเรื่องจริง
คราวนี้
เอาสะพานออก
ฉันเอาสะพานออกแล้ว ปล่อยเธอสิ
- เร็วเข้าสิ - คราวนี้เรามาสู้กันจนกว่าจะตายไปข้าง
ถอยหลัง แดเนียลซัง ถอยหลัง
อยู่หรือตายดีเพื่อน
ตาย
ผิด